Energiezuinig op je lichaam, Food, Zelfzorg

QIQO

Één van de lastigste “bijwerkingen” of gevolgen van mijn aandoening is mijn vermoeidheid. Dat hele kleine ventje heeft bij mensen met een chronische aandoening wel een hele grote hamer.
Dat is geen “rammeke” meer, maar wel een allesoverheersende vermoeidheid. Gezien je er niet altijd kan of wil aan toegeven -ik zie me nog geen dutje doen op mijn bureau- dronk ik vooral koffie en af en toe Nalu.
Elke namiddag is het vechten om wakker te blijven, maar het gebeurt ook vaak dat ik ’s morgens al opsta met een lege batterij, alsof mijn persoonlijke lader niet correct was aangesloten.

Bij verschillende doktersconsulten, kreeg ik de boodschap om mijn koffiegebruik drastisch terug te schroeven en liefst helemaal te schrappen. Schrappen zag ik niet zitten, want zo’n kopje kan wel smaken. Ik had wel het gevoel dat ik meer en meer koffie moest drinken om er de effecten van te blijven voelen.
Ik drink voor mijn hydratatie al veel thee, maar effecten op mijn vermoeidheid ervaar ik niet.

Een paar maanden geleden heb ik via een giveaway QIQO leren kennen. De slogan klonk direct als muziek in de oren want het afternoondipmonster is me zo goed gekend dat ik er vaak hele dagen mee op stap ben. Maar net die heel positieve marketing maakte me heel sceptisch. Ik had niks te verliezen want ik mocht 15 zakjes gratis en voor niks proberen.

Qiqo is een instant drankje op basis van guarana en yerba mate. Het ruikt heerlijk en smaakt ook lekker. Eerder dit jaar veranderde de smaak. Vroeger zat er nog granaatappel bij, maar ik vind de nieuwe smaak inderdaad ook nog aangenamer dan de vorige. En heel mooi meegenomen: geen suiker!
Ik merkte dat na het drinken ik weer gefocuster kon werken, zonder me opgejaagd te voelen of nadien een extra zware klop van de hamer te krijgen. Dit beviel me zo goed dat ik ondertussen een abonnement heb genomen en zowel thuis als op het werk heb ik altijd een voorraadje liggen. Meestal zitten er ook enkele zakjes in mijn handtas
Het is de bedoeling dat je het poeder oplost in warm water, maar op warme dagen heb ik het al in mijn drinkfles met ijskoud water gedaan. Even flink shaken en je hebt een heerlijk verfrissende drank.

Ik ben helemaal fan en het maakt mijn chronisch moe-zijn leefbaarder, ook op mentaal vlak want dankzij het drankje kan ik af en toe iets meer over mijn grenzen gaan. Nu nog leren omgaan met “af en toe” over de grenzen gaan

Willen jullie dit eens testen met 20% korting? Volg de link! Veel Qiqo-genot!

http://qiqo.refr.cc/florence

Energiezuinig op je lichaam, Zelfzorg

Mijn grootste vrijheid

Een van de zwaarste impacts in mijn ziek-zijn, is mijn beperking in mobiliteit. Je hebt niet meer de luxe om te gaan en te staan waar je wil. Niet alleen kan ik geen (lange) wandelingen doen, dus mijn stappen wordt beperkt tot het functionele.

Fietsen lukte ook al lang niet meer en dan raak je meer en meer geïsoleerd. Niet alleen fysiek, maar ook mentaal.
Familie, vrienden en kennissen posten met de regelmaat van de klok foto’s op op Facebook en Instagram van hun uitstapjes of sportieve prestaties en eerlijk… dat wringt.
Eerst hebben we een brommer gekocht en dat was een eerste stap naar vrijheid, maar door de terechte wetgeving, moet je naast de helm altijd een lange broek, hoog schoeisel, lange mouwen en handschoenen dragen. En net dat is echt niet aangenaam als je in de zomer op stap wil.

Anderhalf jaar geleden heb ik dan eindelijk de stap gezet om me een elektrische fiets te kopen. En eerlijk? Ik moest dit al jaren geleden gedaan hebben! Nu pas heb ik mijn vrijheid terug. Ik ga en sta waar ik wil en kan waar nodig in een winkelstraat gewoon voor de deur parkeren en dit spaart me opnieuw energie.
Ik kom ontspannen aan op het werk en ik kom ook fris uitgewaaid thuis na het werk. Ik ben niet eens langer op weg. Vorige week haalde ik de kaap van de 2500 kilometer. Dat wil al wat zeggen hé.

Ik heb een grote mand vooraan op mijn fiets, dus ik kan gezwind en met plezier boodschappen doen. Vroeger ging ik zelfs om de zondagse pistolets met de wagen halen en nu spring ik gewoon op de fiets. Niet als een jong veulen, maar dat zou teveel gevraagd zijn 😂.

En weet je wat mentaal de grootste opsteker is? Ik voel me “normaal” op mijn fiets, ik voel me niet beperkt en gewoon een “jonge” vrouw. Ik waggel niet, heb geen wandelstok bij maar gewoon een doodnormale prille veertiger… en eerlijk, die gevoelens kunnen niet lang genoeg blijven duren ☺️

Algemeen

Heerlijke zonnestralen

Wat heel bizar is, is dat verschillende mensen met neuromusculaire aandoeningen, zelfs met dezelfde neuromusculaire aandoening zo anders warmte ervaren.
Terwijl sommige mensen wegvluchten van de warmte, is de warmte voor mijn lichaam heerlijk!
Het is ook om die reden dat ik zo graag in mijn coconnetje, mijn infraroodmatras, kruip.
Vorige zomer gingen we van de ene hittegolf naar de andere. Op reis zaten we ook in een hittegolf met temperaturen rond de 40°. Langs de ene kant was dit last, kon ik amper inspanningen doen, maar dit geldt voor iedereen met zo’n temperaturen. Maar langs de andere kant, heb ik toen mijn pijnstilling kunnen afbouwen naar de helft, terwijl ik de vorige weken niet toekwam met mijn volledige dosis.

Ook nu zijn het heerlijke dagen rond de 25° en dat maakt het zoveel comfortabeler. De pijn is automatisch een stuk draaglijker.

Het enige waar ik nog geen patroon in heb gevonden, zijn mijn brandende voeten. Winter of zomer, het gaat nooit volledig weg maar het schommelt van “amper aanwezig” tot “branden als de hel”. Dan is iedere stap er 1 teveel. Zaterdag was zo’n dag. Als je dan weet dat ik net geen 11000 stappen heb gehaald, was het echt de hel. Ik had er niet aan gedacht om verkoelende crème mee te nemen. Het is geen wondermiddel, maar misschien steek ik dat beter in mijn standaardpakket met pijnstilling en oogdruppels.

De volgende dagen beloven nog mooi en warm te zijn. Tijd maken dus om maximaal de zon haar werk te laten doen op mijn lijf zodat ik zo weinig mogelijk de brol van pijnstillers nodig heb. Trouwens, iedereen zijn humeur is toch vrolijker met wat zomergevoel?

Algemeen

Hoe het geluk in de kleinste dingen kan zitten…

Vorige week vrijdag was het eindelijk zo ver: onze zonnepanelen werden geïnstalleerd. Er zat wat mooi weer aan te komen, dus de timing was perfect. Tot na de installatie bleek dat onze teller niet kon terugdraaien… HELP! Onmiddellijk een aanvraag ingediend bij Fluvius en daarnet kwamen ze al een nieuwe teller plaatsen.

Het is mooi zonnig weer en na te installatie daarnet stond onze teller op 17,7…. Na nog geen uurtje ga ik nog eens piepen en staat de teller op 16.9 whoop whoop!

Lang gewacht om deze investering te doen, maar instant blij. Dat het maar een hele zonnige lente en zomer wordt!